Het startpunt is de parkeerplaats Mahliser Str./ Trift in Collm. Vanaf hier volgen we de Mahliser Str. in zuidwestelijke richting. Ongeveer 1 km verder bereik je aan de rechterkant een oude steengroeve. Hier werd tussen 1835 en 1959 grauwacke gedolven voor de bouw van wegen en huizen. Het grijze gesteente in Collm wordt beschouwd als het oudste gesteente in Saksen: ongeveer 500 miljoen jaar geleden werden hier sedimenten afgezet in een ondiepe zee, die later door tektonische processen omhoog werden getild en vervormd. De groeve is sinds 1975 een geologisch monument en natuurreservaat en is sinds 1989 opengesteld voor het publiek.
Als je het bospad naar het noorden volgt, bereik je na een korte omweg van ongeveer 1 kilometer het Geofysisch Observatorium van de Universiteit van Leipzig. Nadat een seismograaf in Leipzig steeds hinder ondervond van verkeer of industrie, werd tussen 1927 en 1932 een nieuw gebouw neergezet op de Collmberg. Sinds 1935 worden hier aardbevingen geregistreerd. Sinds 1993 maakt het station in Collm deel uit van het Duitse seismische regionale netwerk (GRSM) en werkt het samen met verschillende internationale datacentra. Sinds de jaren 1950 worden er ook metingen uitgevoerd aan de hoge atmosfeer.
Na de korte omweg via het observatorium leidt een pad in zuidoostelijke richting naar de zogenaamde "hemelladder". Dit is een zeer steile klim naar de Collmberg. Er is een oude kasteelwal op de Collm (ca. 900 na Chr.), hoewel er vrijwel geen documenten over bestaan. De steile Himmelsleiter (ladder naar de hemel) getuigt van de goede verdedigingsposities.
We omzeilen de Himmelsleiter in zuidelijke richting en slaan al snel linksaf om de top te bereiken. Sinds 1853 staat op deze top de 18 meter hoge uitkijktoren, "Albertturm" genoemd naar de toenmalige prins en hertog en later koning van Saksen. De toren biedt uitzicht op het Wermsdorf Woud, de Dahlen Heide, de Petersberg bij Halle, Kasteel Hartenfels in Torgau, het Monument van de Volkerenslag en de Uniriesen in Leipzig, Kasteel Augustusburg, de Lilienstein in Saksisch Zwitserland en de Landeskrone bij Görlitz. Een granieten zuil met de inscriptie "Königlich-sächsische Station der mitteleuropäischen Gradmessung 1865" (Koninklijk Saksisch Station van de Midden-Europese Gradmessung 1865) herinnert aan de Midden-Europese Gradmessung 1865, waarbij de Collm een eerste-orde-punt was voor het Saksische driehoeksnetwerk.
Als je de Collmbergstraße volgt, bereik je al snel weer het stadscentrum. Via de Mahliser Str. bereik je het dorpskerkhof, waar nog een bijzonderheid op je wacht: de oudste boom van Saksen, de 1000 jaar oude linde. Met een hoogte van 18 meter en een stamomtrek van 11 meter. Hier werd in de middeleeuwen recht gesproken. Collm werd voor het eerst genoemd in 1185 als "Landding" (plaats van het staatsparlement van Meissen). De boom staat sinds 1949 op de monumentenlijst.
Als je de Mahliser Str. de stad uitloopt, kom je weer terug bij de parkeerplaats, het beginpunt van de rondleiding.
